Çocuk Kalbi

Ah, çıkmış çivisi şu başını alıp gidenin

bari çocukları bıraksa…

Hoyrat tavrını bırakıp,

gerse dudaklarını,

gözleri kısılsa.

Ve imreniyorum kuşlara,

Tanrı ne güzel seçmiş yerlerini!

Çocuklara da bulamamış mı

maviliklerden bir ücra?

Heyhat!

Hani bulaşıcı dedikleri yok mu

gülümsemelerin…

Gidelim, neredeyse yeri;

arayalım, bulalım hadi!

Dünyayı ayakta tutacak varsa bir temel;

bir çocuk kalbinde duracağız muhtemel!

0


Daha Fazla İçerik
Nobel Ödüllü Eser: Avunamayanlar